Friday, February 26, 2010

Southern

Image: ESO


Μια φωτογραφία που δόθηκε στην δημοσιότητα σήμερα από το ESO (και ενα ακομα απο τα αγαπημενα μου θέματα).

Το Μικρό Μαγγελανικό Νέφος, και συγκεκριμένα το σμήνος NGC 346, που είναι η πιο λαμπρή περιοχή σχηματισμού άστρων.
Πρόκειται για ένα ανοιχτό σμήνος άστρων, πολλά από τα οποία είναι ιδιαίτερα νεαρά (ηλικίας λίγων εκατομμυρίων χρόνων).

Όσο για το ίδιο το Μικρό Μαγγελανικό Νέφος, είναι ως γνωστόν ορατό δια γυμνού οφθαλμού από το Νότιο Ημισφαίριο.

*Οι λεπτομερειες στο site του ESO


Wednesday, February 24, 2010

Mars

Image: ESA
Image Capture at Mars: 23/02/2010 21:13 - 23/02/2010 21:26
Altitude of Images: 9,962 km - 9,644 km
Image Arrival on Earth & Post to Blog: 24/02/2010 05:20


*Ο Άρης σε μια φωτογραφία που έφτασε στην Γη μόλις σήμερα (και μόνο για να γράψω αυτήν την φράση, αξίζει να κάνω ποστ:)
Ολόκληρο το σετ μπορείτε να βρείτε στην ESA, όπου υπάρχει και σχετικό script για τους χρήστες του Celestia


Wednesday, February 17, 2010

View from Cupola

Image: Soichi Noguchi


Η θέα απο το Cupola μετά την εγκατάσταση του, σε μια φωτογραφία τού μέλους της STS-130 Soichi Noguchi - γνωστός στο twitter ως Astro_Soichi, από όπου και ενημερώνει με φωτογραφίες στο twitpic.
Ένας λογαριασμός που αξίζει να παρακολουθήσετε, ακόμα και αν δεν χρησιμοποιείτε ιδιαίτερα το twitter.

*Στο βαθος φαίνεται η έρημος Σαχάρα.


Tuesday, February 16, 2010

bluer

Image: ESA/ NASA


Ο Κρόνος κατά την Ισημερία, από το Hubble. Η Ισημερία, που όπως έχουμε ξαναπεί είναι μια αρκετά σπάνια ευκαιρία να δούμε το επίπεδο των δακτυλίων οριζόντια αλλά και τα δυο πολικά φώτα του πλανήτη.
(Το "αρκετά" βέβαια σύμφωνα με τα ανθρώπινα μέτρα, μια που το κάθε 15 χρόνια είναι μια στιγμή όταν αναφερόμαστε σε αστρονομικά μεγέθη..)

Κάτι ακόμα που ήρθε πιο κοντά στα μέτρα μας, είναι τα χρώματα της φωτογραφίας η οποία στο πρωτότυπο είναι ασπρόμαυρη.
Οι διάφορες αποχρώσεις του μπλε χρησιμοποιήθηκαν για να αποδώσουν καλύτερα τις διακυμάνσεις της φωτεινότητας.


Tuesday, February 09, 2010

A Room With A View

Ξεκίνησε λοιπόν με τα πολλά η αποστολή STS-130 και αύριο Τετάρτη αναμένεται η άφιξη τού Endeavour στον ISS.
Το οποίο Endeavour εκτός από το πλήρωμα και το φορτίο, μεταφέρει και το τελευταίο τμήμα της επέκτασης του Διαστημικού Σταθμού, το ευρωπαϊκής κατασκευής παρατηρητήριο Cupola.
Είναι αυτό που βλέπουμε πιο κάτω, ενώ η δεύτερη φωτογραφία είναι κατασκευασμένη με υπολογιστές και μάς δίνει μια ιδέα του τι θέα θα υπάρχει από τον θόλο στον Σταθμό.



Κάποιες ώρες ακόμα υπομονή, και μετά θα έχουμε τις φωτογραφίες με την πραγματική θέα που θα απολαμβάνουν οι αστροναύτες.

Επίσης, είχα σκοπό να περάσω και μια από τις πολύ εντυπωσιακές εικόνες της εκτόξευσης - αλλά τελικά κόλλησα σε αυτήν την σκηνή.
Αναρωτήθηκα δηλαδή, πόσοι από όσους έχουμε όλη αυτήν την αδυναμία και αγάπη στα θέματα του διαστήματος, μπορούμε να συλλάβουμε αυτό το thrill of the moment;

(Εδώ βέβαια βλέπουμε τον πιλότο Terry Virts κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης, στο κέντρο προσομοίωσης της αποστολής).


*All images: NASA


Monday, February 01, 2010

Blue Tales

Μια ακόμα εντυπωσιακή φωτογραφία από το Chandra: Οι γαλάζιες αυτές "ουρές" είναι εκπομπές ακτίνων-Χ, που ακολουθούν τον γαλαξία ESO 137-001.
Από αυτές, η πιο έντονη εκτείνεται επί 260,000 έτη φωτός και είχε εντοπιστεί και παλιότερα, ενώ η πιο αχνή ανακαλύφθηκε τώρα για πρώτη φορά.



Image Credits X-ray: NASA/CXC/UVa/M. Sun, et al;
H-alpha/Optical: SOAR (UVa/NOAO/UNC/CNPq-Brazil)/M.Sun et al.


Οι ουρές ακολουθούν τον γαλαξία καθώς αυτός κινείται προς το κέντρο τού σμήνους γαλαξιών Abell 3627 (και δημιουργήθηκαν καθώς ψυχρό αέριο αποκολλήθηκε από τον γαλαξία).
Μάλιστα, στο H-alpha φαίνονται στοιχεία σχηματισμού άστρων μέσα στις λωρίδες αυτές.

Όλα αυτά τα θαυμαστά συμβαίνουν σε απόσταση ~220 εκ. ετών φωτός μακρυά από εμάς.


Firefly: μελετώντας τους κεραυνούς

Κάτι που παραμένει πάντα συναρπαστικό είναι το πόσο λίγο ξέρουμε τελικά τον ίδιο μας τον πλανήτη.
Την στιγμή που αναρωτιόμαστε ποιος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος (ή και εκτός αυτού) είναι πιο φιλικός προς την ζωή, έχουμε ακόμα πολλά ερωτηματικά για την Γη μας.
Δεν με έπιασε το ποιητικό, αλλά είναι ίσως αξιοθαύμαστο το πόσο εύκολα θεωρούμε δεδομένα πράγματα με τα οποία απλώς είμαστε εξοικειωμένοι.


An artist's concept of TGFs. Credit: NASA/Robert Kilgore


Ένα πολύ οικείο φαινόμενο λοιπόν, αυτό των κεραυνών, θα μελετήσει η νέα αποστολή της NASA, Firefly.
Πιο συγκεκριμένα, θα μελετήσει τις αστραπές ακτίνων γάμμα (Terrestrial Gamma-ray Flashes/ TGFs) οι οποίες έχουν παρατηρηθεί κοντά στην Γη κατά την διάρκεια καταιγίδων.
Χωρίς ακόμα να γνωρίζουμε πώς ακριβώς το ένα φαινόμενο προκαλεί/επηρεάζει το άλλο, στην ατμόσφαιρα και πάνω από τις περιοχές όπου έχουμε κεραυνούς, έχουν σημειωθεί τέτοιες αστραπές.
Βέβαια, τις εκρήξεις ακτίνων γάμμα τις έχουμε συνδέσει με εξωτικές περιοχές του Διαστήματος όπως μακρινές μαύρες τρύπες.

Στην περίπτωση των TGF's μιλάμε για τον πιο ισχυρό επιταχυντή σωματιδίων, καθώς μέσα σε ένα περίπου millisecond οι ακτίνες εκπέμπονται από ηλεκτρόνια που ταξιδεύουν με ταχύτητα σχεδόν ίση με αυτήν του φωτός και διαχέονται προς το Διάστημα.
Η πρώτη φορά που παρατηρήθηκαν ήταν την δεκαετία του 1990, και όπως είναι προφανές υπάρχουν ακόμα πολλά ερωτηματικά.
Η αποστολη Firefly λοιπόν, με τις μετρήσεις που θα πραγματοποιήσει, θα βοηθήσει στην απάντησή τους. Η έναρξη της είναι προγραμματισμένη για το 2010/2011.


 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.