Wednesday, August 09, 2017

12 Αυγούστου: Περσείδες #meteors

{*το κλασικό παλιό ποστ με τις απαραίτητες  προσαρμογές}








MIKE BLAKE / REUTERS


Στις 12 Αυγούστου λοιπόν το καθιερωμένο ραντεβού με *τους* Περσείδες, με ένα περιθώριο μια μέρα πριν και μετά, που θα μπορούμε πάλι να απολαύσουμε σε μεγάλο βαθμό το θέαμα.




Παρατηρήσεις έχουν ήδη καταγραφεί από τις 30 Ιουλίου
, αν και ελάχιστες ακόμα.
Επίσης, σχετικές φωτογραφίες σε μια πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα εδώ (space.com)

Για φέτος η Σελήνη θα δημιουργήσει κάποιο σχετικό θόρυβο, καθώς θα είναι αρκετά λαμπρή. Ωστόσο έχουμε σοβαρές ελπίδες να απολαύσουμε το θέαμα, φτάνοντας στους 40-50 ανά ώρα - ρυθμός βέβαια αρκετά μακρυά από το περσινό ως και  150/ώρα.
Σε κάθε περίπτωση, τίποτα δεν μάς εμποδίζει από το να ξεκινήσουμε ακόμα κι από τώρα την προσπάθεια, κι ίσως με λίγη καλή τύχη εντοπίσουμε κάποιον διάττοντα.


Τα εγκυκλοπαιδικά τώρα: Οι Περσείδες είναι από τις πιο θεαματικές βροχές διαττόντων, που ξεκινάει από τα μέσα Ιουλίου και το αποκορύφωμα είναι στις 11/12 Αυγούστου.

Ονομάζονται έτσι γιατί φαίνεται να προέρχονται από τον αστερισμό του Περσέα (στον οποίο βρίσκεται και ο SN 2006gy) αλλά φυσικά είναι ορατοί σε ολόκληρο τον νυχτερινό ουρανό.

Οφείλονται στην ουρά του Κομήτη Swift-Tuttle, ο οποίος ανακαλυφθηκε ανεξάρτητα από τους Lewis Swift και Horace Parnell Tuttle τον Ιούλιο του 1862.

Ο ίδιος ο κομήτης βρίσκεται αρκετά μακρυά μας, αλλά υπήρχε κάποτε η αντίληψη ότι θα μπορούσε να συγκρουστεί με την Γη ή την Σελήνη, το 2126.
Μάλιστα υπάρχουν και αναφορές σε ακριβείς ημερομηνίες, όπως πχ 14 Αυγούστου - και αυτό θα ήταν μια καλή ευκαιρία για mass mail με τίτλο "κομήτης σαν αυτόν που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους θα πέσει στην Γη παραμονή Δεκαπενταύγουστου".
(Το πρώτο τμήμα είναι αλήθεια,γιατί η διάμετρος του Swift-Tuttle είναι όντως 9.7 χλμ, της τάξης δηλαδή του αντικειμένου που εξαφάνισε τους δεινόσαυρους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σώμα που περνάει επαναλαμβανόμενα κοντά από την Γη, με περίοδο 130 έτη.)

Τελικά με νέους υπολογισμούς ο αστρονόμος Brian Marsden απέδειξε ότι το 3044 θα έχουμε ένα near miss, καθώς ο κομήτης θα περάσει ακριβώς a million miles away (Rory forever).

Την παρατήρηση πάντως ότι οι Περσείδες οφείλονται στην ουρά του Swift-Tuttle έκανε πρώτος ο Giovanni Schiaparelli, το 1867.

Τώρα, λόγω της τροχιάς του κομήτη, ευνοείται το βόρειο ημισφαίριο της Γης.

Πότε;
Από τις 9 το βράδυ Παρασκευής 11 προς Σάββατο 12/8 τοπική ώρα (δηλαδή όπου βρίσκεται ο καθένας) θα ξεκινήσει το φαινόμενο να είναι ορατό, ενώ μετά τα μεσάνυχτα θα παρατηρούνται με μεγαλύτερες συχνότητες. 
Γύρω στη 1 τα ξημερώματα οι συνθήκες αρχίζουν και γίνονται ιδανικές.

Ο Γερμανός Αστρονόμος Eduard Heis ήταν ο πρώτος που έκανε την καταμέτρηση το 1839 και κατέγραψε έως 160 μετεωρίτες/ώρα.
Σχετικές αναφορές πάντως υπάρχουν από το 36 μ.Χ. ενώ ήταν γνωστοί και με το ποιητικό όνομα Tears of St. Lawrence.


Image Credit: NASA/Nathalie Dautel (2001)

και.. I wish a falling star could fall forever

p.s. το ξανασήκωσα μια που είναι επίκαιρο, και να διευκρινίσω ότι το τηλεσκόπιο όχι απλά δεν χρειάζεται αλλά καλύτερα να το αποφύγουμε - για δυο λόγους:
1) θα έχουμε πιο περιορισμένο οπτικό πεδίο, ενώ εμείς θέλουμε να έχουμε όσο το δυνατόν ευρύτερο
2) υπάρχει το κλασσικό, να χαζέψουμε και να "κολλήσουμε" σε κάτι θεαματικό -όπως πχ ο Δίας προς τα νοτιοδυτικά- και να χάσουμε μετεωρίτες:)
Τα κυάλια αντίθετα μπορεί να βοηθήσουν, πάντως δεν είναι το βασικό.
Βασικό είναι σε λίγη ώρα να βρίσκεται κανείς κάπου σκοτεινά όσο γίνεται, με όσο δυνατόν ευρύτερο οπτικό πεδίο και χωρίς πολλά κτίρια κλπ τριγύρω.
Κατά τα άλλα, καλή παρατήρηση!


update
είδα ήδη (λίγο πριν τα μεσάνυχτα) 4 και μάλιστα 2 ιδιαίτερα εντυπωσιακούς!

***LINKS

Οι φωτογραφίες κλπ είναι κυρίως για μετά το σόου, αφού το έχουμε απολαύσει.
Μην ξεχνάμε όμως ότι πάνω από όλα το μπλογκ αυτό αγαπάει την Μουσική, οπότε τι πιο ιδανικό από το να ακούσουμε το cosmic song:
Αν είστε τυχεροί, μπορείτε να πετύχετε τον ήχο κατευθείαν από το Διάστημα, όπως αναμεταδίδεται εδώ από το MSFC meteor radar.

Αυτό που θα ακούσετε είναι κάτι τέτοιο:




**Και αν κάποιος θέλει να διαβάσει για την "άλλη όψη", και το κατά πόσο η Επιστήμη καταστρέφει την μαγεία τέτοιων φαινομένων, παραπέμπω στο "Μαύρο όχι άλλο κάρβουνο". Δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο.

**Social Media
Τέλος, για όσους θέλουν να έχουν και online παρακολούθηση, στο twitter υπάρχει η σχετική κουβέντα με χρήση τού #Meteowatch.



**Και αν φαίνεται ενίοτε [υπερβολική]  *απελπισμένη, πια*  η επιμονή μου στον σωστό τονισμό, στην σωστή ορθογραφία και το γένος των καημένων των διαττόντων.. απλά αναρωτηθείτε αν έχει περισσότερη αξία να γνωρίζει κανείς πραγματικά για τι ακριβώς μιλάει, κι όχι μια απλή περιγραφή που "βγαίνει από τα συμφραζόμενα". 

Την μαγεία λοιπόν που -εσχάτως- υμνούμε όλοι, μάς προσφέρουν κάποιοι διάττοντες αστέρες. 
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να γνωρίζουμε το όνομά τους :)


Saturday, August 05, 2017

Πανσέληνος και Μερική Έκλειψη Σελήνης

Πανσέληνος του Αυγούστου τη Δευτέρα, 7 του μηνός, και μια που το *καλλιτεχνικό* τμήμα θα καλυφτεί επαρκώς, μερικά στοιχεία στα πρόχειρα:

Η Πανσέληνος λοιπόν για το μήνα Αύγουστο συμπίπτει με μια μερική έκλειψη Σελήνης.
Το θέμα βέβαια προσφέρεται για τίτλους, "αναλύσεις" για τις πόρτες που θα διαβείς και άλλα τέτοια, όμως ένα είναι το σίγουρο: Δεν υπάρχει κάτι το σπάνιο, πολύ δε περισσότερο  δεν είναι κάποιο δυσοίωνο ή ευοίωνο γεγονός - εκτός ίσως για κάποιους συμπολίτες μας που έχουν ξεμείνει περίπου στο Μεσαίωνα ;)


 
 October 8, 2014 - Image: Johnny Horne



Για την ακρίβεια, οποιαδήποτε (μερική ή ολική) έκλειψη Σελήνης δε μπορεί παρά να σημειωθεί ταυτόχρονα με (σωστά το μαντέψατε!) Πανσέληνο. Κι αυτό γιατί κατά την Πανσέληνο η Σελήνη βρίσκεται απέναντι από τον Ήλιο με τη Γη να βρίσκεται στη μέση, έχουμε δηλαδή την ευθυγράμμιση η οποία και δημιουργεί τη σκιά της (ολικής ή μερικής) έκλειψης.

*Το σχετικό διάγραμμα από τη wikipedia - παρατηρούμε ότι αντίστοιχα η ηλιακή έκλειψη σημειώνεται κατά τη Νέα Σελήνη.




Λόγω της κλίσης (περίπου 5°) της τροχιάς της Σελήνης ως προς αυτή της Γης,  δεν έχουμε έκλειψη Σελήνης κάθε Πανσέληνο. Ωστόσο το φαινόμενο δεν είναι αυτό που θα λέγαμε σπάνιο.
Μάλιστα, σημειώνονται 4-7 εκλείψεις συνολικά κάθε χρόνο, ηλιακές ή Σελήνης, και για φέτος είναι τέσσερεις.

Το 2017 λοιπόν, είχαμε ήδη δυο εκλείψεις τον Φεβρουάριο, και βέβαια έχουμε την γνωστή και πολυαναμενόμενη έκλειψη Ηλίου στις 21 Αυγούστου, την οποία θα μπορούν να παρακολουθήσουν οι τυχεροί κάτοικοι της Αμερικής.
Ως μια μικρή παρηγοριά πάντως, στο ανατολικό Ημισφαίριο, θα έχουμε το προνόμιο να απολαύσουμε την μεθαυριανή έκλειψη Σελήνης.

Τα μέρη όπου θα είναι ορατό το φαινόμενο φαίνονται στο παρακάτω διάγραμμα.

Image: Eclipsewise.com


*Από το spaceballz, καλή παρατήρηση - με όλη την ποιητική διάθεση, αλλά πάντα μακρυά από χάντρες για μπιχλιμπίδια ;)





 

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 License.